Gayrimenkul satışlarında tapu harcını azaltmak amacıyla gerçek satış bedelinin düşük gösterilmesi, Maliye denetimlerinde mercek altına alınabiliyor. Bu nedenle belediyenin belirlediği emlak vergisi değerinin gerçek satış bedelinin yerine geçmediğini belirtiliyor.

Belediye değeri sadece taban olarak kabul ediliyor

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 63. maddesine göre tapu harcı, emlak vergisi değerinden az olmamak üzere gerçek devir ve iktisap bedeli üzerinden hesaplanıyor.

Bu nedenle “belediyenin rayiç değerini bildirdim, yükümlülüğümü yerine getirdim” düşüncesi her durumda geçerli değil. Satış bedelinin tapuda gerçeğinden düşük gösterildiğinin tespit edilmesi halinde eksik harç ve buna bağlı cezalar gündeme gelebiliyor.

Maliye’den yazı gelirse belgeler önemli

Satış bedelinin gerçekten tapuda beyan edilen tutar olduğunu savunanların bunu banka dekontları, sözleşmeler ve taşınmazın neden düşük bedelle satıldığını gösteren teknik belgelerle ortaya koyması mümkün.

Maliye’den gelen yazının niteliği de önem taşıyor. İnceleme başlamadan önce belirli şartlarda pişmanlık ve ıslah hükümlerinden yararlanılabilirken, izaha davet sürecinde farklı hükümler uygulanıyor.

Risk sadece tapu harcıyla sınırlı değil

Tapu harcı alıcı ve satıcıdan ayrı ayrı yüzde 2 olmak üzere toplam yüzde 4 oranında alınıyor. Gerçek satış bedelinin düşük beyan edildiğinin tespiti halinde eksik harç yeniden hesaplanırken vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi de gündeme gelebiliyor.

Satıcı açısından ayrıca şartlara göre değer artış kazancı veya ticari kazanç yönünden gelir vergisi riski oluşabiliyor.

Bu nedenle Maliye’den bir yazı ulaşması halinde, süresi geçirilmeden belgelerin incelenmesi ve somut duruma göre uzman desteği alınması önem taşıyor.